Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.  Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[Zamknij]

Polityka antymobbingowa w MKiDN

Definicja mobbingu została zawarta w art. 943 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 1502, z późn. zm.).

Zgodnie z § 2 mobbing oznacza:

działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników.”.

Ustawowym obowiązkiem każdego pracodawcy jest przeciwdziałanie mobbingowi. (§ 2).

Roszczenia pracownika dotkniętego mobbingiem

Pracownik, u którego mobbing wywołał rozstrój zdrowia, może dochodzić od pracodawcy odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. (§ 3).

Pracownik, który wskutek mobbingu rozwiązał umowę o pracę, ma prawo dochodzić od pracodawcy odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę, ustalane na podstawie odrębnych przepisów. (§ 4). Oświadczenie pracownika o rozwiązaniu umowy o pracę powinno nastąpić na piśmie z podaniem przyczyny, wymienionej w definicji mobbingu, uzasadniającej rozwiązanie umowy. (§ 5).

Pojęcie mobbing wywodzi się z języka angielskiego od wyrazu „mob” co oznacza motłoch, obleganie, czy napastowanie. Angielskim odpowiednikiem spolszczonego pojęcia polskiego mobbingu jest na ogół workplace bullying lub workplace harassment. Najogólniej mobbing oznacza prześladowanie podwładnego lub współpracownika w miejscu pracy.

Mobbing zazwyczaj ma na celu lub skutkuje: poniżeniem, ośmieszeniem, zaniżeniem samooceny lub wyeliminowaniem albo odizolowaniem pracownika od współpracowników.

Istotnym zagadnieniem jest odróżnienie mobbingu od łamania zasady równego traktowania w zatrudnieniu.

Mobbing w miejscu pracy jest bezzasadnym, długotrwałym i powtarzającym się dręczeniem pracownika oraz wywieraniem na niego psychicznej, społecznej i ekonomicznej przemocy. Typowymi przykładami mobbingu są np.:

  • nieuzasadnione zwolnienie z pracy,
  • przywłaszczanie sobie owoców cudzej pracy,
  • szantażowanie zwolnieniem,
  • nakładanie zbyt dużej ilości obowiązków w porównaniu z innymi pracownikami,
  • niesprawiedliwa krytyka,
  • oskarżenia o niepopełnione błędy.

Mobbing jest stosowany zwykle wobec jednostki, rzadko wobec grupy pracowników, co powoduje u osoby prześladowanej poczucie osamotnienia, bezsilności i odrzucenia przez grupę.

Najczęściej wynika on ze złej woli przełożonych lub współpracowników lub z nieumiejętności kierowania ludźmi. Niekiedy również ma miejsce ze strony innych pracowników. Mobbingowi sprzyja niezrównoważony rynek pracy, istnienie wielkiego bezrobocia.

Przytoczone przepisy Kodeksu Pracy nakładają, co prawda na pracodawców obowiązek przeciwdziałania mobbingowi, jednak niezbędnym wydaje się, dodatkowo wypracowanie odpowiednich procedur reagowania oraz zapobiegania tego typu zjawiskom, zgodnie z którymi działaliby pracodawcy.

Obowiązujące w MKIDN:

Informację sporządził/a: Krzysztof Guzowski

Ostatnia aktualizacja - 16.10.2015 o godz. 13:06 przez Administrator